سرمقاله

جشن زودهنگام بایدن یا رقابت شدید انتخاباتی؟!

محمد یوسفی آرامش

بعد از توافق هسته ای و رفع تحریم های ظالمانه علیه مردم ایران، امید فراوانی در میان عموم مردم برای بهبود وضعیت اقتصادی کشور به وجود آمده است. در سال های اخیر با توجه به تحریم های ناعادلانه ای که علیه مردم ایران تحمیل شده بود وضعیت اقتصادی و معیشتی اکثریت مردم تحت تاثیر این تحریم ها قرار گرفته بود. بسیاری از کسب و کارهای کوچک و متوسط در شرایط تحریم کم رونق شده بودند. رکود اقتصادی ناشی از این تحریم ها موجب بی کاری بسیاری از کارگران شده بود. سطح دستمزدها پایین مانده بود. تورم و گرانی بر دوش اکثریت مردم ایران فشار وارد کرده بود. بخش های بزرگی از دارایی های کشور ما در بانک های دیگر کشورها بلوکه شده بود.
میلیاردها دلار از ثروت مردم ایران که در مقابل فروش نفت به دست آمده بود به جای آن که به کشور وارد شود در کشور های دیگر بلوکه شده بود. فرصت سرمایه گذاری در صنایع ایران گرفته شده بود. بسیاری از صنایع ما خصوصا در بخش های نفت، پتروشیمی و انرژی که نیاز به سرمایه گذاری داشتند، در رکود بی سابقه ای به سر می بردند. در سال های تحریم از همه مهم تر و بدتر این بود که برای تامین نیازهای اساسی معیشتی و واردات اقلام مورد نیاز مردم با دشواری های فراوان و با قیمت های گران تر روبرو بودیم.
از سوی دیگر در شرایطی که تحریم ها باعث شده بود که حالت معمولی و نرمال تجارت با جهان مختل شود. برخی اشخاص با سوء استفاده از این وضعیت به بهانه دور زدن تحریم ها با تکیه بر قاچاق و کارهای غیرقانونی ثروت های افسانه ای برهم زدند. همین موضوع باعث افزایش شکاف های طبقاتی در جامعه ایران شده بود. شکاف هایی که علاوه بر مضرات فراوان اقتصادی تبعات اجتماعی و حتی سیاسی برای کشور به بار آورد. خلاصه وضعیت معیشت مردم در دوران تحریم ها چندان مطلوب نبود. حال با توجه به این که بعد از توافق هسته ای و رفع تحریم ها بسیاری از این موانع برطرف می شود. بسیاری از مردم به حق انتظار دارند که شرایط زندگی و معیشت شان بهبود یابد. انتظاری که به دور از واقعیت نیست. به هر صورت مردم ایران که سال های سال این شرایط سخت را تحمل کرده اند. اکنون از دولتمردان خود انتظار دارند که با برنامه ریزی درست بیشترین استفاده را از فرصت پیش آمده در شرایط رفع تحریم ها بکنند.
نکته مهمی که در مورد فردای رفع تحریم وجود دارد، نحوه استفاده از پول های تزریق شده به کشور و تخصیص منابع آزاد شده از تحریم ها است. تزریق میلیاردها دلار آزاد شده از دارایی های ایران به درون اقتصاد کشور می تواند هم یک فرصت خوشایند باشد هم یک تهدید خطرناک. اگر برای این منابع آزاد شده برنامه ریزی درست و دقیقی صورت نگیرد همین پول ها می تواند موجب برهم ریختن ساختار اقتصادی کشور و تشدید اختلاف طبقاتی و تورم بیشتر شود. اما اگر برای این منابع آزاد شده برنامه ریزی درستی صورت بگیرد می تواند فرصتی برای شکوفایی بیشتر اقتصاد ایران باشد. به نظر می رسد دولت در این میان باید منابع آزاد شده را صرف سرمایه گذاری در صنایع زیربنایی و البته اشتغال زا کند. رفع معضل بی کاری یکی از فوری ترین اقداماتی استکه دولت باید انجام دهد. پول های آزاد شده ایران و همچنین سرمایه گذاری های احتمالی آتی می تواند راهگشای مشکل بی کاری باشد. اگر صنایع زیـــربنایی خصوصا در صنعت نفت و پتروشیمی و صنایع تولیدی دیگر شکوفا شوند می توانند هزاران شغل مستقیم و غیر مستقیم ایجاد کنند. با یک برنامه ریزی درست می توان ضمن رونق دادن به کسب و کار وضعیت معیشتی اکثریت مردم ایران را بهبود بخشید. سطح دستمزد ها را بالا برد و وضعیت اشتغال و شرایط کار را بهبود بخشید. به هر روی مردم انتظار به حق دارند که بعد از سال ها سختی و رنجی که به دلیل تحریم ها تحمل کرده اند بارقه های امیدی برای بهبود شرایط زیستی و معیشتی خود ببینند برای این امید باید برنامه ریزی کرد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام